Nazwa wsi Miedźno pochodzi od miedzi, "brunatnej wody". Świadczyć za tą wersją mogą ślady po odkrywkowych kopalniach miedzi.
Historia Miedźna sięga XIV wieku.
W średniowieczu Miedźno administracyjne należało do kasztelanii i powiatu lelowskiego, później krzepickiego. W roku 1241 tereny te przeszły pod panowanie książąt mazowieckich, a w roku 1370 Władysław II Opolczyk otrzymał je jako nagrodę za zasługi.
W 1391 roku Władysław Jagiełło siłą włączył te ziemie do Korony. W roku 1658 Sejm, w nagrodę za zasługi w walce ze Szwedami, nadał część gruntów Paulinom na Jasnej Górze w "wieczystą posesję". W roku 1684 król nadał wieś wojewodzie krakowskiemu Miączyńskiemu (prochy rodziny Miączyńskich znajdują się w podziemiach kaplicy cmentarnej).
W 1793 roku wieś znalazła się w zaborze pruskim. Po upadku Księstwa Warszawskiego przeszła jako uposażenie carskie pod nazwą "Dobra Ostrowy". 19 lutego /2 marca/ 1864 roku uwłaszczono 109 gospodarstw. Przyznano im serwituty /służebności/ do korzystania z lasów w postaci 2 szt. drzewa budowlanego, 36 fur chrustu, 16 fur ściółki. Powinność ta przetrwała do dnia dzisiejszego.
W okresie międzywojennym wieś należała do powiatu częstochowskiego województwa kieleckiego. We wrześniu 1939 roku Miedźno wcielono do Rzeszy. Wyzwolone zostało spod okupacji niemieckiej 17 stycznia 1945 roku. 1 stycznia 1973 roku uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach utworzono gminę Miedźno.